کرفس

نام علمی:

Apium graveolens L

خانواده:

Umbelliferae

مواد موثره:

روغن فرار، اسید های سوانولیک و سدانیک، آسارژین، کولین، مانیتول، پنتوزان، نمک های معدنی، فلادون گلی کوزید، کاروتن، کلسیم، فسفر، آهن، ویتامین های B2، C، B1، K، پروتئین، گلی سیدول، آپی ئین گلی کوزید، اوائورزین، مواد رنگی، موسیلاژ.

خواص دارویی(طب سنتی):

ضد رماتیسم، آرامبخش، مدر ضعیف و ضد عفونی کننده مجاری ادراری، مفید در درمان نقرس، التهاب مجاری ادرار، افسردگی، آرتریت روماتوئید.

تداخلات دارویی:

تداخل با داروهای Aspirinاز طریق افزایش ترشح دارو از ادرار، Chlorpromazine،از طریق افزایش حساسیت به نور، Warfarin از طریق امکان وجود ترکیبات وارفارینی در گیاه و در نتیجه افزایش  INR، Sedatives از طریق امکان افزایش اثر آرامبخشی.

منع مصرف و ملاحظات:

منع مصرف در زمان تورم کلیه و احتیاط در تماس با ساقه کرفس به دلیل حساسیت نوری و مصرف خوراکی به دلیل واکنش های آلرژیک و آنفیلا کتیک.