میخک

نام علمی:

Syzigium aromaticum  

خانواده:

Myrtaceae

مواد موثره:

اسانس( اوژنول، استیل اوژنول، آلفا و بتا سسکی ترپن،کاریوفیلن، اونین، کاریوفیلین، وانیلین،)، تانن های کمپلکس، صمغ، رزین، تعدادی گلوکزید های استرول، اسید گالیک، فورفورال، فلاونوئید ها، قندها، چربی ها و ویتامین ها.

خواص دارویی(طب سنتی):

فرح افزا، مقوی دماغ، ذهن و فکر، رفع سردرد، نافع برای فلج و لقوه و سکته و باز کردن گرفتگی ها و انسداد دماغی و سایر امراض سرد و تر سوداوی دماغی و اعصاب، مقوی لثه و رفع درد دندان و بدبویی دهان، مقوی دید چشم به صورت مالیدن، رفع سرفه، تنگی نفس کهنه، رطوبی، خفقان سرد و رفع وحشت ، خوف و وسواس، مقوی معده، هاضمه، روده ها، کبد، کلیه، طحال، رحم، افزایش نیروی جنسی سرد مزاجان، نافع در قی، آشفتگی، سکسکه، تحلیل بادهای غلیظ، رفع استسقای عمومی، قطره قطره ادرار کردن، بیماری های سرد رحم، مالیدن جویده گیاه با آب دهان بر قصیب موجب تلذذ همبستری در طرفین.

تداخلات دارویی:

جلوگیری از چسبندگی پلاکت غلیظ شدن خون و جلوگیری از انعقاد خون.

منع مصرف و ملاحظات:

مضر برای کلیه و روده ها در گرم مزاجان،‌ مصرف زیاد سبب مسمومیت، بیماری های حاد مرکز اعصاب فوقانی، مصرف خارجی امکان ایجاد درماتیت تماسی.