بهارنارنج

نام علمی:

Citrus bigaradiaVar amara

خانواده:

Rutaceae

مواد موثره:

میوه (ویتامین B1 و پرو ویتامین A )، گل های تازه یا بهار نارنج( اسانس (به نام اویل اف نرولی بیگاراد شامل لینالیل استات، لینالول، نرول، ژرانیول)، فلاونوئید، مواد تلخ)، پوست(هسپریدین، ایزو هسپریدین، اورانتیامارین، اسید متبلور و بی شکل، ماده تلخ)، برگ و سرشاخه های جوان (اسانس پتی گرین، یک ماده نسبتا تلخ، استاکیدرین، هسپریدین، تانن)، 7- هیدروکسی کومارین ژرانیل اتر یا اوراپتن در اسانس نارنج.

خواص دارویی(طب سنتی):

میوه( رفع ترشحات سینه و سرفه های گرم، مسهل صفرا، تسکین دهنده حدت خون و صفرا، ملین و مقوی معده)، پوست میوه ( خشک شده آن، تسکین دهنده قی و آشفتگی ، دلپیچه ، خارج کردن کرم شکم، و به صورت ضماد تسکین دهنده سردرد و  جوشانده آن مقوی معده و کمی صفرا بر،  پخته له شده تمام میوه مفید برای جرب، حکه، جوش های سر و نرم کننده پوست بدن و مو )، بهارنارنج(استفاده به صورت عرق، مفرح و مقوی، باز کننده گرفتگی ها، تسکین درد سینه، تقویت اشتها و نیروی جنسی و رفع آروغ، باد، گاز و دل پیچه، مفید برای طحال، رفع سنگ کلیه و مثانه، قطع اسهال مرطوبی، استفاده به صورت شیاف، ازدیاد ترشح حیض، منظم کردن وضع رحم، استفاده به صورت گیاه خشک جلوگیری از بید زدن البسه.

تداخلات دارویی:

تداخلی گزارش نشده است.

• مونوگراف کمیسیون اروپا در این گیاه مثبت می باشد.

منع مصرف و ملاحظات:

حساسیت به نور خصوصا در افراد با پوست روشن، ایجاد اثرات سمی در دوزهای بالا برای کودکان، اسراف در خوردن میوه مضر برای کبد، منع مصرف در افراد با زخم معده و یا زخم اثنی عشر.